"Nie-boska komedia" - Zygmunt Krasiński
Henryk jest poetą całkowicie oderwanym od życia, a jego głowę zajmują wyłącznie marzenia i świat poezji. Do jego domu przybywa pewna Dziewica, która namawia go, by porzucił swoją rodzinę, zaniedbał obowiązki i wyruszył wraz z nią. Godzi się, doprowadzając do obłędu i śmierci żony, a także ślepoty synka. Dziewica okazuje się upiorem. Hrabia wraca do domu i zajmuje się synem, który okazuje się wielkim poetą, naznaczonym przekleństwem proroków i musi zginąć jak przystało na taką ważną postać. Ojciec nie godzi się i staje na czele ginącej arystokracji pieniądza w Okopach Świętej Trójcy. Pankracy jest ideologiem, który mu się sprzeciwia. Jest on przedstawicielem drugiego frontu konfliktu - "biednych i głodnych". W ich obozie znajdują się ludzie mający dość wyzysku arystokracji. Dochodzi do bezpośredniej walki między obozami, podczas której arystokraci okazali się słabymi, podłymi tchórzami, a Henryk zostaje potępiony, ponieważ był zakochany tylko w sobie. Syn zaś ginie od kuli - wtedy jego ojciec popełnia samobójstwo skokiem w przepaść, przeklinając jego miłość i pasję - poezję. Zwycięzcy osądzają pokonanych, a wódz rewolucji marzący o odkupieniu odczuwa niepokój. Objawia mu się Chrystus-Mściciel, który zabija go ostrym jak błyskawica spojrzeniem. Pankracy pada martwy.